{"id":227012,"date":"2024-08-17T12:28:09","date_gmt":"2024-08-17T12:28:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.electricity-magnetism.org\/wat-is-het-meissner-effect\/"},"modified":"2024-08-17T12:28:09","modified_gmt":"2024-08-17T12:28:09","slug":"wat-is-het-meissner-effect","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.electricity-magnetism.org\/nl\/wat-is-het-meissner-effect\/","title":{"rendered":"Wat is het Meissner-effect?"},"content":{"rendered":"

Het Meissner-effect: een verschijnsel in supergeleiders waarbij magnetische veldlijnen uit het materiaal worden verdrongen, wat leidt tot magnetische zweving.<\/p>\n

Wat is het Meissner-effect?<\/h2>\n

Het Meissner-effect is een fenomeen dat optreedt in supergeleiders, waarbij een supergeleider een extern magnetisch veld volledig verdringt wanneer hij wordt gekoeld onder zijn kritische temperatuur. Dit effect is genoemd naar de Duitse natuurkundige Walther Meissner, die het effect in 1933 samen met Robert Ochsenfeld ontdekte.<\/p>\n

Hoe werkt het Meissner-effect?<\/h2>\n

Om het Meissner-effect te begrijpen, moeten we eerst begrijpen wat een supergeleider is. Een supergeleider is een materiaal dat elektrische stroom kan geleiden met nul elektrische weerstand wanneer het wordt afgekoeld onder een bepaalde kritische temperatuur (Tc<\/sub>). Onder deze temperatuur verliezen elektronen hun individuele identiteit en vormen ze een coherente kwantumtoestand die bekend staat als een Cooper-paar.<\/p>\n

Uitdrijving van magnetische velden<\/h2>\n

Wanneer een materiaal supergeleidend wordt, vertoont het het Meissner-effect waarbij het interne magnetische veld (Bint<\/sub>) tot nul wordt gereduceerd. Dit betekent dat een supergeleider externe magnetische velden uitdrijft. Wiskundig kan dit worden uitgedrukt als:<\/p>\n

\\(B_{\\text{int}} = 0\\)<\/p>\n

Dit is in tegenstelling tot gewone perfecte geleiders, die weliswaar geen stroomverlies hebben, maar toch magnetische velden kunnen bevatten.<\/p>\n

London-vergelijkingen<\/h2>\n

De London-vergelijkingen beschrijven hoe het magnetische veld binnen een supergeleider exponentieel afneemt. De eerste London-vergelijking kan worden geschreven als:<\/p>\n

\\(\\frac{\\partial J}{\\partial t} = \\frac{n_s e^2}{m} E\\)<\/p>\n

Hierbij zijn J de supergeleidingsstroomdichtheid, ns<\/sub> de dichtheid van superconductieve elektronen, e de lading van een elektron, m de massa van een elektron en E het elektrische veld.<\/p>\n

Praktische toepassingen<\/h2>\n